روز ملی خلیج فارس برای بسیاری از مردم کشورمان تنها یک تاریخ تقویمی است که هر ساله در آن روز همایشها و سخنرانیهایی برگزار میشود، اغلب تکراری، بدون نوآوری و در بسیاری از موارد با هدف رفع تکلیف. در روزهایی که با جشن و سرور از این روز خاص یاد میکنیم، گاهی فراموش میکنیم که این روز به خودی خود ارزش چندانی ندارد مگر آنکه درک عمیقتری از جایگاه و اهمیت خلیج فارس به عنوان یک موهبت طبیعی و فرهنگی پیدا کنیم. خلیج فارس تنها یک نوار آبی در نقشه جغرافیایی نیست؛ این دریاچهی نیلگون، با تاریخچهای چند هزار ساله و ارثیهای بیبدیل از گذشتههای دور، قلب اقتصادی، فرهنگی و ژئوپلیتیک منطقه را به تپش درمیآورد.
ما همیشه در نشریه «عصر آگاهی» تلاش کردهایم که خلیج فارس را تنها در یک روز خاص محدود نکنیم. این منطقه همیشه جزئی از هویت ملی ماست و باید همواره در دلها و ذهنهای ما حضور داشته باشد. اما برای اینکه روز ملی خلیج فارس به جایگاه واقعی خود برسد، باید اولین قدمها را در فهم عمیق این سرزمین برداریم و به شناخت دقیقی از آنچه که این خلیج برای ما به ارمغان آورده است، دست یابیم.
امروز وقتی از خلیج فارس سخن میگوییم، باید بدانیم که این دریاچه نیلگون از مرزهای جغرافیایی عبور کرده است و به بخشی جداییناپذیر از تاریخ و فرهنگ ایرانی تبدیل شده است. دریا و منابع آن برای ما هدیهای خدادادی بوده که در طول قرون متمادی تمدنهای بسیاری بر آن اثر گذاشتهاند. خلیج فارس نهتنها مرز آبی ایران است، بلکه نمادی از قدرت، اقتدار و دستاوردهای ملت ایران در طول تاریخ بوده است. اینکه در برابر تهدیدات و تحریمها چه توانمندیها و ظرفیتهای بسیاری در این منطقه نهفته است، حقیقتی است که کمتر به آن توجه میشود.
رویدادهای مختلف در روز ملی خلیج فارس، بهرغم محتوای گاه تکراری و فاقد ایدههای نو، هر ساله تلاش دارند تا نشان دهند که این روز برای ما مهم است. ولی واقعیت این است که هیچ جشن و همایشی بهتنهایی نمیتواند جایگزین عملیاتی شدن برنامههای بلندمدت و استراتژیک برای حفاظت، توسعه و بهرهبرداری صحیح از ظرفیتهای این منطقه شود. برای تحقق این هدف، باید به دو اصل اساسی توجه کنیم: اول، شناخت دقیق از ظرفیتها و پتانسیلهای خلیج فارس و دوم، چشماندازهایی که برای بهرهبرداری و حفظ این منابع باید ترسیم شود.
چشمانداز خلیج فارس باید با نگاه به آینده و به دور از شعارهای توخالی ترسیم شود. درست است که در سالهای اخیر پروژههای مختلفی برای توسعه زیرساختها و فعالیتهای اقتصادی در این منطقه آغاز شده است، اما بهطور عمده آنچه که شاهد هستیم، پروژههایی پراکنده، بدون هماهنگی و فاقد پیوستهای اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی مناسب است. هیچگاه نباید فراموش کنیم که خلیج فارس، باوجود تمامی پتانسیلهای طبیعی و اقتصادی که دارد، باید از لحاظ زیستمحیطی به درستی مدیریت شود تا نسلهای آینده نیز بتوانند از آن بهرهبرداری کنند.
برای ساختن چشماندازی روشنتر برای خلیج فارس، باید اولویتها به درستی مشخص شود. این اولویتها نهتنها شامل سرمایهگذاری در زمینههای صنعتی، نفتی و دریانوردی است، بلکه نیازمند توجه ویژه به موضوعات محیط زیستی، حفاظت از منابع طبیعی و بهبود کیفیت زندگی ساکنان این منطقه نیز میباشد. منطقهای مانند قشم، که بهعنوان یکی از جزایر مهم خلیج فارس شناخته میشود، باید در این راستا به یک الگوی موفق تبدیل شود. اقدامات مسئولانه و پیشرو در زمینه گردشگری، معماری پایدار و استفاده از منابع تجدیدپذیر میتواند نمونهای از این نوع توسعه باشد.
هرچند در گذشته شاهد تلاشهای پراکندهای در این زمینهها بودیم، اما آنچه که امروز بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد، هماهنگی بین نهادهای دولتی، بخش خصوصی و جامعه مدنی است. نمیتوانیم تنها به برگزاری چند همایش و سخنرانی بسنده کنیم. باید به سمتی حرکت کنیم که خلیج فارس در قلب استراتژیهای ملی ما قرار گیرد و سیاستها و برنامههای اجرایی دقیق و مشخص برای آن تدوین شود. این مسئولیت بر دوش تمامی ماست: چه کسانی که در مناصب اجرایی و مدیریتی قرار دارند و چه کسانی که دغدغهمند این مرز و بوم هستند.
دریای پارس، به عنوان یکی از گنجینههای بیبدیل ایران، همواره باید در کانون توجهات ملی و بینالمللی قرار گیرد. این تنها زمانی ممکن است که با برنامهریزیهای دقیق، شفاف و نوآورانه، گامهایی اساسی در جهت حفاظت از این گنجینه برداریم و در کنار آن از ظرفیتهای اقتصادی آن بهرهبرداری کنیم. تنها در این صورت است که میتوانیم بگوییم روز ملی خلیج فارس به عنوان یک رویداد ملی واقعاً به جایگاه خود رسیده است.
خلیج فارس متعلق به تمام ماست و درک ارزش واقعی آن، جز با شناخت عمیق از ظرفیتها و فرصتهای آن، ممکن نخواهد بود. در نهایت، روز ملی خلیج فارس باید نقطه آغاز تحولی بزرگ باشد؛ تحولی که در آن، خلیج فارس تنها در یک روز خاص مورد توجه قرار نگیرد، بلکه در طول سال و در تمامی عرصههای ملی، اقتصادی و زیستمحیطی جایگاه ویژهای پیدا کند.
عکس: جواد بیژنی